السيد الطباطبائي ( مترجم : همداني )

42

تفسير الميزان ( فارسي )

ترجمه آيات هر كس وساطت و شفاعتى نيكو كند وى را از آن بهره اى باشد و هر كس وساطت بدى كند وى را نيز از آن سهمى باشد و خدا بر همه چيز مقتدر است ( 85 ) . چون به شما درودى گويند در پاسخ درودى بهتر از آن گوئيد و يا حد اقل همان را باز گوئيد كه خدا بر هر چيز براى حسابگرى ناظر است ( 86 ) . اللَّه كه جز او معبودى نيست بطور قطع شما انسانها را كه نسل به نسل تا قيامت پديد مىآئيد در قيامت كه شكى در آن نيست ، گرد مىآورد و كيست كه در گفتار از خدا راستگوتر باشد ؟ ( 87 ) . حال كه معلوم شد عذاب مرتكبين بد ، شامل شفيع بدهم مىشود ، پس چرا درباره منافقان كه خدا به علت اعمالى كه كرده‌اند سرنگونشان كرده ، دو گروه شديد مگر مىخواهيد كسى را كه خدا گمراهش كرده ، هدايت كنيد با اينكه آن كس كه خدا گمراه كند راهى برايش نخواهى يافت ( 88 ) . آنها دوست دارند شما نيز كافر شويد هم چنان كه خودشان كافر شدند و در نتيجه مثل هم باشيد ، پس زنهار كه از آنان به هيچ وجه دوست مگيريد تا آنكه در راه خدا هجرت كنند ، پس اگر از قبول دعوت خدا اعراض كردند ، آنان را هر جا يافتيد بگيريد و بكشيد ، نه از آنان دوست بگيريد و نه ياور ( 89 ) . مگر آن افراد و اقوامى كه با قومى پيمان دارند ، كه بين شما و آن قوم پيمان صلح برقرار باشد و يا با شما سر جنگ نداشته باشند و توان جنگ با قوم خود را نيز ندارند و اگر خدا مىخواست بر شما تسلطشان مىداد و با شما پيكار مىكردند ، اگر اينان از شما كناره گرفتند ، نه با شما شدند و نه با دشمن شما ، و اطاعت و تسليم عرضه كردند ، خدا براى شما عليه آنها تسلطى نگذاشته ( 90 ) . چيزى نخواهد گذشت كه به مردمى ديگر بر مىخوريد كه مىخواهند هم شما را از شر خود ايمن سازند و هم قوم خود را ، ولى وقتى به سوى فتنه كشانده شوند ، با سر ، در آن مىافتند ، پس اگر از شما كناره نكردند و اطاعت عرضه نداشتند و دست از دشمنى باز نگرفتند ، هر جا كه آنها را يافتيد بگيريد و بكشيدشان كه ما شما را بر آنها تسلطى آشكارا داده‌ايم ( 91 ) . بيان آيات اين آيات متصل به آيات قبل است و اتصالش از اين جهت است كه همه اين هفت آيه يعنى آيات 91 - 85 درباره امر قتال با طائفه اى از مشركين يعنى مشركين دو چهره و منافق سخن مىگويد . و اگر در اين آيات دقت شود روشن مىگردد كه درباره كسانى از مشركين نازل شده كه چون به مسلمانان بر مىخوردند اظهار ايمان مىكردند و چون به محل خود بر